Halldór er búinn að missa um 40 kg!

Halldór byrjaði að taka sig á árið 2010 og á einu ári hefur hann náð að fara úr 120 kg í undir 80 kg! Hér lýsir hann sögu sinni

Ég var alltaf grannur og í góðu formi sem barn. Svo skyldu foreldrarnir, pabbi veiktist og stöðugleikinn hrundi undan öllum systkinahópnum. Mamma flutti svo með okkur til Noregs. Það að koma sem nýr úr öðru landi inn í litla norska sveit, og þar að auki með brenglaða félagsfærni, kallaði á mikið einelti, og ekki batnaði það þegar mamma fékk leigt hús uppi á fjalli og inni í skógi. En eitthvað hrundi á hamingjuhliðina og maður fór að éta úr hófi, og mikið brauð og ódýrar, slæmar hitaeiningar, enda ódýrt norskt mataræði léleg orka. Þannig að maður varð einn af þessum unglingum sem blés út, bókstaflega. Svo liðu árin og loks kom maður til Íslands aftur. Maður fór að leggja aðeins af þegar stærstu breytingar unglingsáranna voru liðnar en alltaf var maður rokkandi upp og niður í þyngd og aldrei minna en 20 kílóum of þungur. Svo fór maður að vinna myrkranna á milli til að reyna að eiga efni á að gera eitthvað í lífinu, og þá mest við atvinnuakstur, s.s. kyrrstaða og streituálag. Svo fór ég aftur á millilandaflakk 2009 og veturinn 2010, eftir Franskt, Danskt og Norskt mataræði, og litla iðju, var ég orðinn tæplega 120 kílóa bolti og löngu hætt að lítast á blikuna, nú var loksins og þó ekki fyrr væri, komið nóg!

Við vitum öll innst inni að þetta snýst allt um hreyfingu og flókna fæðu sem er ekki "fyrirfram melt" í verksmiðjunni fyrir okkur, þannig að ég fór að lyfta með mági mínum, og þar sem hann var mikill hlaupari, ákvað ég að byrja að skokka. Kílómetrar fyrst, hraði svo, og áður en maður vissi, fór allt að fjúka og hraðinn jókst, og loksins tók maður fyrsta kvartmaraþonið í Norsku sveitinni bakaður í 30 stiga sól.

Svo um sumarið fór maður að standa í stað og þá ákvað ég að breyta um æfingarform til að "sjokkera" líkamann. og þá, kominn aftur til Íslands, fór ég að lyfta með bróður mínum og synda nokkra km í einu reglulega. Það var svo hann sem benti mér á að prófa fitnessbox, enda þekkir hann boxheiminn vel, fyrrum Íslandsmeistarinn. Við hringdum því í gamlan kunningja frá hans keppnisárum, Villa, og fórum í prufutíma í Hnefaleikastöðinni. Eftir það var ekki aftur snúið hjá þá 96-98 kílóa mér. Ég tók mér bara tíma og keypti fyrsta mánaðarkortið. Ég mætti alla daga, svo loks 2 æfingar á dag. Síðan fór ég að taka byrjendaboxæfingar á þriðjudögum og fimmtudögum, s.s. tvöfaldar æfingar á þeim dögum.

Ég notaði líka Hydroxycut Hardcore með þessu til að vera viss um að leggja af en eftir að maður hefur pásað sig á því, þá sér maður að það er lítil auka prósenta... æfingarnar eru aðal, og þegar maður æfir mikið, þá fær maður cravings í mataræði sem hentar. Því maður finnur fyrir lélegri næringu sem minnkar frammistöðuna, svo maður kemst ekkert upp með sukkið. Ég setti mér það markmið í desember að halda mér bara við í stöðugri þyngd og mæta bara á allar æfingar sem voru í boði í kringum hátíðir og þá tolldi maður í 85-86kg. svo tók ég trukkið í byrjendaboxinu eftir hátíðir og smá fitness með.

Það er furðulegt hvað þessi samsetning æfinga er einhvern veginn fullkomin fyrir líkamann: High Intensity Interval training, þrek og styrktar samsetningar og svo þetta að taka höggum á spennta vöðva, það er bara eins og að lyfta, vöðvarnir skemmast smá í hnjaskinu og líkaminn er stöðugt að nota orku í að endurbyggja sig. En núna, ári seinna, er kallinn bara í þrusuformi og rokkandi milli 78,eitthvað og 81,eitthvað í þyngd og allar línur líkamans að mótast, húð að ganga tilbaka og íþróttamennskan komin til að vera. Þetta snýst allt um vinnuna, vera til í að pína sig smá og ekki beila í vælinu... og allt þetta með að geta ekki hitt, geta ekki þetta... þetta eru afsakanirnar sem maður notar til að ljúga að sjálfum sér, byrja í dag bara! Svo er mikilvægt að hafa hvetjandi félagsskap og góða leiðsögn þjálfara og reyndari manna. Það er stærsti munurinn á stórum geymi eins og í flestum stórum líkamsræktarstöðvum og svona bræðralagsfélagsskap í toppíþróttafélagi eins og Hnefaleikastöðin er. Við erum öll samferðarmenn í þessu ferðalagi, bara á misjöfnum stöðum, en allir eru tilbúnir að haldast í hendur upp þessa fjallshlíð. Ég á því öllum mínum boxkunningjum heilmikið að þakka, sem og öðrum sem hafa hvatt mig á þessari leið, og héðan í frá, fær ekkert stoppað mig!

kv, Halldór
 

Hefur misst 26 kíló!!!

Daníel byrjaði í fitness boxinu 26. ágúst. 2007 og hefur náð þeim frábæra árangri að fara úr 112 kg niður í 86 kg á þremur mánuðum.. semsagt hann er búin að brenna af 26 kg!!.. En Daníel er 1,94 á hæð

þegar ég byrjaði var ég með hugarfarið fast á að ná árangri og þ.a.l. varð
ég að breyta mataræðinu.
Áður hafði ég verið í algjöru jukki, þó það hafi ekki
verið gos og sælgæti nema 1x í viku, þá var það svo mikið
eins og kex, djús o.fl. sem maður setti ofan í sig í miklum mæli) og ekkert hugsað um tímann sem leið á milli 'máltíða' því ég var nánast alltaf að narta í eitthvað.

Í prógramminu hef ég samt
verið að fá mér óhollustu (nammi) 1x í viku og þá á laugardögum, ekkert mikið
en smá.

Mikilvægt atriði er að ég mætti nánast í hvern einasta fitness box tíma, en frá því að ég byrjaði í ágúst 2007 og þar til nú hef ég einungis misst út 2 tíma. Enda var ég með mín markmið og vissi að það þýddi enga leti eða aumingjaskap til þess að ná þeim ;).

Það sem hvatti mig áfram á allar æfingarnar var löngun mín í að léttast en þó einnig hve gífurlega skemmtilegar æfingarnar geta verið, og það er sagt í fullustu alvöru. Ég bjóst við að þetta yrði kvöl og pína áður en ég byrjaði en eftir því sem æfingunum fjölgaði urðu þær ómissandi þáttur í daglega amstrinu,
eitthvað sem maður einfaldlega gat ekki sleppt. Það var bara eitthvað svo venjulegt að mæta á þær, jafn venjulegt og að sofa!:)
Síðan er þetta allt saman spurning um jákvætt hugarfar vil ég meina.

kv, Danni

Til að fá að vita meira um Fitnessbox klikkið á linkinn hér fyrir neðan